شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٤٦٢ - نَصِيرٍ (شورى/ ٣١ )
نَصِيرٍ : (شورى/ ٣١.) ○
به معنى «يار و ياور و يارىدهنده» و در اصل از اسماى حسناى الهى است.
اين واژه جمعا ٢٤ بار به شكلهاى «نصير و نصيرا» در قرآن مجيد تكرار شده است از جمله در آيۀ مورد بحث كه مىگويد: «غير از خدا براى شما هيچ ولى و نصيرى نيست».
فرق ميان «ولى» و «نصير» ممكن است از اين نظر باشد كه «ولى» سرپرستى است براى جلب منفعت و «نصير» براى دفع مضرّت است، و يا اينكه «ولى» به كسى گفته مىشود كه مستقلا به دفاع برخيزد و «نصير» كسى است كه در كنار خود انسان قرار مىگيرد و او را يارى مىدهد. (ج ٤٤٤/٢٠.)
منصور: (اسراء/ ٣٣.) *
اسم مفعول از «نصر» به معنى «يارى داده شده» است و جمع آن، «منصورون» (يارى دادهشدگان) است، چنانكه در آيۀ ١٧٢ سورۀ صافات دربارۀ پيامبران آمده است «كه آنها يارىدادهشدگانند»
آرى پيروزى لشكر حق بر باطل و غلبۀ جند اللّه و يارى خداوند نسبت به بندگان مرسل و مخلص از وعدههاى مسلّم خداوند و از سنّتهاى قطعى اوست، همانطور كه در سورۀ روم آيه ٤٧ مىخوانيم:
(○) ... وَ مٰا لَكُمْ مِنْ دُونِ اَللّٰهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لاٰ نَصِيرٍ. «و غير از خدا هيچ ولى و ياورى براى شما نيست» شورى/ ٣١.
(*) ... فَلاٰ يُسْرِفْ فِي اَلْقَتْلِ إِنَّهُ كٰانَ مَنْصُوراً. «در قتل اسراف نكند، چرا كه او مورد حمايت است» اسراء / ٣٣.