شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ١٥٦ - لَبَسْن١٦٤٨ ا (انعام/ ٩ )
لبد:
(جن/ ١٩.)○
بر وزن «پدر» به معنى چيزى است كه اجزاى آن روى هم متراكم و بههم چسبيده باشد (مانند نمد و يال شير و امثال آن).
اين تعبير با توجه به آيۀ مورد بحث، بيانگر هجوم عجيب مؤمنان جن براى شنيدن قرآن در اولين برخورد با آن و همچنين بيانگر جاذبۀ فوق العاده نماز پيامبر (ص) است.
براى اين آيه دو تفسير ديگر نيز بيان شده است: نخست اينكه مؤمنان جن حال ياران پيامبر (ص) را شرح مىدهند كه چگونه با همان تعداد كمى كه در مكه داشتند براى شنيدن سخنانش از سرودوش هم بالا مىرفتند و منظور اين بود كه طايفه جن از آنها سرمشق بگيرند و به سوى ايمان بشتابند.
ديگر اينكه بيان حال مشركان عرب است كه وقتى پيامبر (ص) مشغول نماز و قرآن مىشد سخت اطراف او را مىگرفتند و به استهزاء و آزارش مىپرداختند، ولى تفسير اخير تناسب چندانى با هدف مبلّغان جن كه مىخواستند ديگران را به ايمان تشويق كنند ندارد و مناسب يكى از دو معنى قبل است. (ج ١٢٧/١٢٦/٢٥.)
ل ب س
لَبَسْنٰا : (انعام/ ٩.) ●
از مادّۀ «لبس» (بر وزن درس) به معنى «پردهپوشى و اشتباهكارى» است و «لبس» (بر وزن قفل) به معنى «پوشيدن لباس» است (ماضى اول لبس بر وزن ضرب و ماضى دوم لبس
(○) وَ أَنَّهُ لَمّٰا قٰامَ عَبْدُ اَللّٰهِ يَدْعُوهُ كٰادُوا يَكُونُونَ عَلَيْهِ لِبَداً. «هنگامى كه بندۀ خدا (محمد (ص) به عبادت) برمىخاست و خدا را مىخواند گروهى از جن سخت اطراف او جمع مىشدند» جن/ ١٩.
(●) وَ لَوْ جَعَلْنٰاهُ مَلَكاً لَجَعَلْنٰاهُ رَجُلاً وَ لَلَبَسْنٰا عَلَيْهِمْ مٰا يَلْبِسُونَ. «و اگر او را فرشته قرار مىداديم حتما وى را به صورت انسانى درمىآورديم باز (به پندار آنان) كار را بر آنها مشتبه مىساختيم همانطور كه آنها كار را بر ديگران مشتبه مىسازند» انعام/ ٩.