شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٣٧٠ - م ى ر
م ى ر
نَمِيرُ : (يوسف/ ٦٥.) *
از مادّۀ «مير» (به فتح ميم) به معنى فراهم آوردن مواد غذايى (خوراكى) براى خانواده است و «ميرة» (بر وزن چيره) به «طعام و آذوقه يا خواربار» گفته شده و جمع آن «مير» (به كسر ميم و فتح ياء) است. از اين ماده فقط فعل مضارع (نمير) در قرآن مجيد آمده است.
فرزندان يعقوب نزد پدر آمدند «گفتند: پدر جان، ما ديگر بيش از اين چه مىخواهيم؟ تمام متاع ما را به ما بازگرداندند (آيا از اين بزرگوارى بيشتر مىشود كه زمامدار يك كشور بيگانه، در چنين قحطى و خشكسالى، هم مواد غذايى به ما بدهد و هم وجه آن را بازگرداند؟ آن هم به صورتى كه خودمان نفهميم و شرمنده نشويم، برادرمان را با ما بفرست) ما براى خانوادۀ خود مواد غذايى خواهيم آورد»
م ى ز
يَمِيزَ : (آل عمران/ ١٧٩.) ●
از مادّۀ «ميز» (بر وزن فيض) به معنى «چيزى را از چيز ديگر جدا كردن» است و تمييز و ميز به معنى فضيلت و برترى دادن بعضى بر بعضى نيز آمده است.
در آيۀ ٣٧ سورۀ انفال مىخوانيم:
(*) ... وَ نَمِيرُ أَهْلَنٰا... «و ما براى خانوادۀ خويش مواد غذايى مىآوريم» يوسف/ ٦٥.
(●) مٰا كٰانَ اَللّٰهُ لِيَذَرَ اَلْمُؤْمِنِينَ عَلىٰ مٰا أَنْتُمْ عَلَيْهِ حَتّٰى يَمِيزَ اَلْخَبِيثَ مِنَ اَلطَّيِّبِ... «ممكن نبود كه خداوند مؤمنان را به همان صورت كه شما هستيد واگذارد، مگر آنكه ناپاك را از پاك جدا سازد...» آل عمران/ ١٧٩.