شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٦٢٦ - وَجَدَكَ (ضحى/ ٨، ٧، ٦ )
١
أَجِدُ : (انعام/ ١٤٥.) *
از «وجد» به معنى «يافتن يا پيدا كردن» است، خداوند به پيامبر (ص) مىفرمايد: «بگو در آنچه بر من وحى شده، هيچ غذاى حرامى را براى هيچكس (اعم از زن و مرد و كوچك و بزرگ) نمىيابم» و آيه با جملۀ:
خداوند در ادامۀ آيه براى روشن ساختن محرمات از بدعتهايى كه مشركان در آيين حق گذاشته بودند خوردن چهار چيز را ممنوع كرده است: مردار، خونى كه از بدن حيوان بيرون مىريزد، گوشت خوك يا حيوانى كه هنگام ذبح نام غير خدا بر آنها برده شود. (ج ١٢/٦ - ١٣.)
تَجِدُ : (آل عمران/ ٣٠.) ○
قرآن در آيۀ مورد بحث به روشنى، تجسم و حضور اعمال را در روز رستاخيز خاطرنشان مىسازد، كلمۀ «تجد» از «وجدان» به معنى «يافتن» (ضد فقدان و نابودى) است و دو كلمۀ «خير» و «سوء» به لفظ نكره آورده شده كه مفيد عموم است، يعنى انسان، در روز رستاخيز، تمام اعمال نيك و زشت خود را گرچه كم باشد، پيش خود مىيابد. (ج ٣٧٨/٢.)
(١) مجمع البيان، ج ٥٠٦/١٠.
(*) قُلْ لاٰ أَجِدُ فِي مٰا أُوحِيَ إِلَيَّ مُحَرَّماً عَلىٰ طٰاعِمٍ يَطْعَمُهُ... انعام/ ١٤٥.
(○) يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مٰا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَراً وَ مٰا عَمِلَتْ مِنْ سُوءٍ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَيْنَهٰا وَ بَيْنَهُ أَمَداً بَعِيداً... «روزى كه هركس آنچه از كار نيك انجام داده حاضر مىبيند و دوست مىدارد ميان او و آنچه از اعمال بد انجام داده فاصله زمانى زيادى باشد...» آل عمران/ ٣٠.