شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٢١٣ - تَلَهّ١٦٤٨ ى (عبس/ ١٠ )
اگر دلبستگى انسان به دنيا طورى باشد كه آخرت از يادش برود آن وقت دنيا هم نوعى لهو خواهد بود. (ج ٢٧٦/٢٧.)
يُلْهِهِمُ : (حجر/ ٣.) ○
در اصل از مادّۀ «لهو» به معنى سرگرم شدن به چيزى يا به كارى كه انسان را از ياد خدا و آخرت غافل مىسازد.
پردههاى غرور و غفلت و آرزوهاى دور و دراز كافران چنان بر قلب آنها افتاده و آنها را به خود مشغول ساخته كه ديگر توانايى درك واقعيتى را ندارند. قرآن با لحنى بسيار كوبنده مىگويد: اى پيامبر «اينها را به حال خود بگذار (تا همچون چهارپايان) بخورند و از لذتهاى اين زندگى ناپايدار بهره گيرند و آرزوها آنها را از اين واقعيت بزرگ غافل سازد...» اينها چون حيواناتى هستند كه جز علف و لذت مادى چيزى نمىفهمند و هر حركتى دارند براى رسيدن به همين چيزهاست.
در آيۀ ٣٧ سورۀ نور مىخوانيم:
تَلَهّٰى : (عبس/ ١٠.) ●
در اصل «تتلهّى» بوده و از مادّۀ «لهو» به معنى «كار سرگرمكننده» است كه انسان
(○) ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا وَ يَتَمَتَّعُوا وَ يُلْهِهِمُ اَلْأَمَلُ... «بگذار آنها بخورند و بهره گيرند و آرزوها آنها را غافل سازد...» حجر/ ٣.
(●) فَأَنْتَ عَنْهُ تَلَهّٰى. «تو از او غافل مىشوى» عبس/ ١٠.