شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٦١٤ - ه ى ل
ه ى ل
مهيل: (مزمّل/ ١٤.) *
از مادّۀ «هيل» (بر وزن كيل) به معنى «ريختن شئ نرم، مانند رمل و آرد بر چيزى» است و در آيۀ مورد بحث منظور شنهاى نرمى است كه هرگز استقرار و ثبات ندارد، فرومىريزد و پراكنده مىشود.
... وَ كٰانَتِ اَلْجِبٰالُ كَثِيباً مَهِيلاً
ه ى م
يَهِيمُونَ : (شعراء/ ٢٢٥.) ●
از مادۀ «هيام» (بر وزن قيام) به معنى «راه رفتن بدون هدف» است و كسى كه بدون قصد و هدف راه مىرود حيران و سرگردان است و به مقصد راه نمىيابد. سخن از شاعران، بويژه شعراى زمان جاهليت است.
شعرا غالبا طالب عيشونوشند، كسانى هستند كه گمراهان از آنها پيروى مىكنند و در هر وادى سرگردانند، هنگامى كه از كسى خشنود شوند او را مدح گويند و چون از كسى
(*) يَوْمَ تَرْجُفُ اَلْأَرْضُ وَ اَلْجِبٰالُ وَ كٰانَتِ اَلْجِبٰالُ كَثِيباً مَهِيلاً. «در آن روز كه زمين و كوهها سخت به لرزه مىافتد (چنان درهم كوبيده مىشود كه) به شكل تودههايى از شن نرم درمىآيد» مزمل/ ١٤.
(●) أَ لَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِي كُلِّ وٰادٍ يَهِيمُونَ. «آيا نمىبينى آنها در هر وادى سرگردانند؟» شعراء/ ٢٢٥.