شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٤٩٤ - نُفُورٍ (اسراء/ ٤١ )
در آيۀ ٢٩ سورۀ احقاف مىخوانيم:
«به ياد بياور هنگامى كه گروهى از جن را به سوى تو متوجه ساختيم كه قرآن را استماع كنند».
اين آيه و نيز نخستين آيه از سورۀ جن ناظر به استماع قرآن از سوى طايفۀ جن مىباشد و بيانگر آن است كه طايفۀ جن، داراى عقل و شعور و فهم و درك و تكليف و مسؤوليت و آشنايى به لغت و كلام اعجازآميز قرآن هستند و نيز خود را موظف به تبليغ حق مىدانند و اين قسمتى از ويژگيهاى اين موجود زندۀ ناپيداست. (ج ٣٦٨/٢١، ج ١٠٢/٢٥.)
نُفُورٍ : (اسراء/ ٤١.) ○
به معنى «دور شدن و فرار كردن از حق» است، بعضى آن را جمع «نافر» مىدانند و اين جمع قياسى است، در هر فاعل كه مشتق باشد (از فعلى كه مصدر آن بر وزن فعول باشد) مانند ركوع و سجود و شهود و برخى معتقدند كه مصدر است*
(○) وَ لَقَدْ صَرَّفْنٰا فِي هٰذَا اَلْقُرْآنِ لِيَذَّكَّرُوا وَ مٰا يَزِيدُهُمْ إِلاّٰ نُفُوراً. «ما، در اين قرآن انواع بيانات مؤثر را آورديم تا متذكر شوند، ولى (گروهى از كوردلان) جز بر نفرتشان نمىافزايد» اسراء/ ٤١.
(*) تبيين اللغات لتبيان الايات، ج ٦٠٠/٢.