شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٣٦٩ - م١٦٤٨ ائِدَةً (مائده/ ١١٢ )
مٰائِدَةً : (مائده/ ١١٢.) ○
در لغت هم به خوان و سفره و طبق گفته مىشود و هم به غذايى كه در آن قرار دارد (طبقى كه در آن غذا باشد) و در اصل از مادّۀ «ميد» (بر وزن صيد) به معنى «حركت و تكان خوردن» است، شايد اطلاق «مائده» بر سفره و غذا به خاطر نقل و انتقالى است كه در آن صورت مىگيرد.
نامگذارى اين واژه به «سورۀ مائده» به خاطر اين است كه داستان نزول مائده براى ياران مسيح (ع) در آيۀ ١١٤ - اين سوره ذكر شده است، آنجا كه «ياران خاص مسيح به عيسى (ع) گفتند: آيا پروردگار تو مىتواند غذايى از آسمان براى ما بفرستد؟»
هنگامى كه عيسى (ع) از حسن نيت آنها در اين تقاضا آگاه شد، خواستۀ آنها را به پيشگاه پروردگار به اين صورت منعكس كرد: «خداوندا مائدهاى از آسمان براى ما بفرست كه عيدى براى اول و آخر ما باشد و نشانهاى از ناحيۀ تو محسوب شود و به ما روزى ده، تو بهترين روزىدهندگان هستى» مائده/ ١١٤.
خداوند اين دعايى را كه از روى حسننيت و اخلاص صادر شده بود اجابت كرد و از آنجا كه روز نزول مائده روز بازگشت به پيروزى و پاكى و ايمان به خدا بوده است، حضرت مسيح (ع) آن را «عيد» (از مادۀ عود به معنى بازگشت) ناميده و همانطور كه در روايات وارد شده نزول مائده در روز يكشنبه بود و شايد يكى از علل احترام روز يكشنبه در نظر مسيحيان نيز همين بوده است. (ج ٢٤١/٤، ج ١٢٨/٥-١٢٩ و ١٣١.)
(○) إِذْ قٰالَ اَلْحَوٰارِيُّونَ يٰا عِيسَى اِبْنَ مَرْيَمَ هَلْ يَسْتَطِيعُ رَبُّكَ أَنْ يُنَزِّلَ عَلَيْنٰا مٰائِدَةً مِنَ اَلسَّمٰاءِ... مائده/ ١١٢.