شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٦١٧ - و أ د
و
و أ د
موؤدة : (تكوير/ ٨.) *
از مادۀ «و أ د» (بر وزن وعد) به معنى دخترى است كه زنده در زير خاك دفن شده، بعضى گفتهاند ريشۀ آن به معنى «ثقل و سنگينى» است و چون اين دختران را در گور دفن مىكردند و خاك به روى آنها مىريختند و به وسيلۀ خاك، گرانبارشان مىساختند، اين تعبير دربارۀ آنها بهكار رفته است**
و أ ل
موئل: (كهف/ ٥٨.) ○
اسم مكان از مادۀ «وئل» (بر وزن سرو) به معنى «ملجأ، پناهگاه و محل نجات» است
(*) وَ إِذَا اَلْمَوْؤُدَةُ سُئِلَتْ بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ. «و در آن هنگام كه از دختران زنده بهگور شده سؤال شود كه به كدامين گناه كشته شدند؟!» تكوير/ ٨-٩.
(**) دربارۀ «زنده به گور كردن دختران» رجوع فرماييد به تفسير نمونه، جلد ١٧٧/٢٦.
(○) ... بَلْ لَهُمْ مَوْعِدٌ لَنْ يَجِدُوا مِنْ دُونِهِ مَوْئِلاً. «ولى براى آنها (ستمكاران) موعدى است كه با فرارسيدن آن، راه فرارى نخواهند داشت» كهف/ ٥٨.