شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٧ - ك ب ب
اسم بسيط است و كاف و نون آن جزء كلمه مىباشد و معناى «چه بسيار» پيدا كرده است.
بههرحال به دنبال حوادث احد، آيۀ مورد بحث با يادآورى شجاعت و ايمان و استقامت مجاهدان و ياران پيامبران گذشته مسلمانان را به شجاعت و فداكارى و پايدارى تشويق مىكند و ضمنا آن دستهاى را كه از ميدان احد فرار كردند سرزنش مىكند و مىگويد:
پيامبران بسيارى بودند كه خداپرستان مبارزى در صف ياران آنها قرار داشتند.
آنان به يارى پيامبران خود برخاستند و از تلفات سنگين و جراحات سخت و مشكلات طاقتفرسايى كه در راه خدا ديدند هرگز سست و ناتوان نشدند، آنها در مقابل دشمن هيچگاه تضرع و زارى و خضوع و كرنش نكردند و تسليم نشدند. (ج ١٢٠/٣، ج ٢٥٥/٢٤.)
ك ب ب
كُبَّتْ : (نمل/ ٩٠.) *
از مادّۀ «كبّ» (بر وزن جدّ) در اصل به معنى «افكندن چيزى به صورت بر زمين» است.
موضوع آيۀ مورد بحث، كيفر و جزاى بدكاران در روز قيامت است كه آنها به رو در آتش افكنده مىشوند. افكندن اين گروه را به صورت در آتش به عنوان بدترين نوع عذاب است. آيه مىگويد: «كسانى كه «سيّئه» و كار بدى انجام دهند به رو در آتش افكنده مىشوند...»
اين گروه هنگامى كه مواجه با حق مىشدند، صورت خود را برمىگرداندند و با همان صورت از گناه استقبال مىكردند، اكنون بايد گرفتار چنين مجازاتى شوند.
با توجه به معنى «كبّ» (افكندن به صورت بر زمين)، بنابراين ذكر «وجوه» (صورتها) در آيۀ مورد بحث از باب تأكيد است. (ج ٥٧٤/١٥.)
(*) وَ مَنْ جٰاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَكُبَّتْ وُجُوهُهُمْ فِي اَلنّٰارِ... «كسانى كه اعمال بدى انجام دهند به رو، در آتش افكنده مىشوند...» نمل/ ٩٠.