شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٥٠٢ - نَفَعَتِ (اعلى/ ٩ )
طبق آيات مختلف قرآن، كوهها در آستانۀ قيامت نخست به حركت درمىآيند بعد درهم كوبيده و متلاشى مىگردند و سرانجام به صورت غبارى در آسمان درمىآيند كه در آيۀ مورد بحث آن را تشبيه به پشمهاى رنگين حلاجى شده كرده است، پشمهايى كه همراه تندباد حركت كنند و تنها رنگى از آنها نمايان باشد و اين آخرين مرحلۀ متلاشى شدن كوههاست.
اين تعبير ممكن است اشاره به رنگهاى مختلف كوهها نيز باشد، چرا كه كوههاى روى زمين هركدام رنگ خاصى دارند. (ج ٢٦٣/٢٧.)
ن ف ع
نَفَعَتِ : (اعلى/ ٩.) ○
از مادّۀ «نفع» به معنى «سود رساندن و دفع زيان از كسى يا چيزى» است.
آيۀ مورد بحث كه خطاب به پيامبر اكرم (ص) است از هدايت نوع انسان سخن مىگويد و به ذكر مهمترين وظيفۀ او پرداخته، مىفرمايد: «پس تذكّر ده اگر تذكّر مفيد باشد»
بعضى گفتهاند: منظور اين است كه تذكر بههرحال سودمند است و افرادى كه به هيچ وجه از آن منتفع نشوند كمند، بعلاوه حداقل موجب اتمام حجت بر منكران مىشود كه اين خود منفعت بزرگى است و اينكه قرآن مىگويد:
(○) فَذَكِّرْ إِنْ نَفَعَتِ اَلذِّكْرىٰ. «پس تذكر ده اگر تذكر مفيد باشد» اعلى/ ٩.