شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٦٤١ - و د ى
و د ى
دِيَةٌ : (نساء/ ٩٢.) *
به معنى «خونبها» (مالى كه در مقابل ريخته و جارى شدن خون پرداخت مىشود) و آن مصدر است، مانند: صلة و هبة، و پرداختن دية، در واقع يك نوع جبران خسارت اقتصادى است كه از كشته شدن يك نفر به خانوادۀ او وارد مىشود و الاّ «دية» هيچگاه قيمت واقعى خون يك انسان نيست، زيرا خون يك انسان بيگناه مافوق هر قيمت است. (ج ٦٢/٤ و ٦٤.)
واد : (فجر/ ٩.) ●
در اصل «وادى١
(*) ... وَ مَنْ قَتَلَ مُؤْمِناً خَطَأً فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ وَ دِيَةٌ مُسَلَّمَةٌ إِلىٰ أَهْلِهِ... «و كسى كه فرد باايمانى را از روى خطا به قتل برساند بايد يك برده آزاد كند و خونبهايى به كسان او بپردازد» نساء/ ٩٢.
(●) وَ ثَمُودَ اَلَّذِينَ جٰابُوا اَلصَّخْرَ بِالْوٰادِ. «و قوم ثمود كه صخرههاى عظيم را از دره مىبريدند» فجر/ ٩.
(١) ... مِنْ شٰاطِئِ اَلْوٰادِ اَلْأَيْمَنِ... «از ساحل راست وادى» قصص/ ٣٠.