شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٦٨ - ك ر ه
اين خبر در ميان مسلمانان پيچيد، بعضى غايبانه عمار را محكوم كردند و گفتند: عمار از اسلام بيرون رفته و كافر شده، پيامبر (ص) فرمود: «چنين نيست (من عمار را بخوبى مىشناسم) عمار از فرق تا قدم مملو از ايمان است و ايمان با گوشت و خون او آميخته است (او هرگز دست از ايمان برنخواهد داشت و به مشركان نخواهد پيوست).»
چيزى نگذشت كه عمار گريهكنان به خدمت رسول خدا (ص) آمد، پيامبر (ص) فرمود:
«مگر چه شده است؟»
عرض كرد، اى پيامبر! بسيار بد شده، دست از سرم برنداشتند تا نسبت به شما جسارت كردم و بتهاى آنها را به نيكى ياد كردم!
پيامبر (ص) با دست مباركش اشك از چشمان عمار پاك فرمود و گفت: «اگر باز تو را تحت فشار قرار دادند، آنچه مىخواهند بگو (و جان خود را از خطر رهايى بخش).»
در اين هنگام آيۀ: ١
كَرْهاً : (رعد/ ١٥.) *
از مادّۀ «كره» (بر وزن شرح) به معنى كراهتى است كه عامل بيرونى داشته باشد و «كره» (بر وزن جرم) به معنى كراهتى است كه از درون انسان سرچشمه مىگيرد و در مورد بحث چون غيرمؤمنان تحت تأثير عوامل بيرونذاتى مقهور قوانين آفرينش هستند «كره» (بر وزن شرح) به كار رفته است.
در آيۀ مورد بحث مىخوانيم: «همۀ كسانى كه در آسمانها و زمين هستند از روى اطاعت يا اكراه و همچنين سايههاى آنها - هر صبح و شام - براى خدا سجده مىكنند»
(١) تفسير مجمع البيان، ذيل آيۀ مورد بحث.
(*) وَ لِلّٰهِ يَسْجُدُ مَنْ فِي اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضِ طَوْعاً وَ كَرْهاً وَ ظِلاٰلُهُمْ بِالْغُدُوِّ وَ اَلْآصٰالِ. رعد/ ١٥.