شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٨٠٥
ب - اين نكته نيز قابل دقت است كه بعضى در مسألۀ سعد و نحس ايام به اندازهاى راه افراط را پوييدهاند كه به هر كارى مىخواهند دست بزنند قبلا به سراغ سعد و نحس ايام مىروند و عملا از بسيارى فعّاليتها بازمىمانند و فرصتهاى طلايى را از دست مىدهند، يا اينكه به جاى بررسى عوامل شكست و پيروزى خود و ديگران استفاده از اين تجربيات گرانبها در زندگى، گناه همۀ شكستها را به گردن شومى ايام مىاندازند، همانگونه كه رمز پيروزيها را در نيكى ايام جستجو مىكنند. بديهى است كه اين يك نوع فرار از حقيقت و افراط در مسأله و توضيح خرافى حوادث زندگى است كه بايد از آن بشدّت پرهيز كرد و در اين مسائل نه گوش به شايعات ميان مردم داد، نه سخن منجمان و نه گفته فالگيران، اگر چيزى در حديث معتبر در اين زمينه ثابت شود بايد پذيرفت وگرنه بىاعتنا به گفتۀ اين و آن بايد خط زندگى را ادامه داد و با تلاش و سعى و كوشش به پيش محكم گام برداشت و از توكل بر خدا يارى جست و از لطف او استعانت خواست.
ج - مسألۀ توجه به سعد و نحس ايام، علاوه بر اينكه غالبا انسان به يك سلسله حوادث تاريخى آموزنده رهنمون مىشود، عاملى است براى توسل و توجه به ساحت قدس الهى و استمداد از ذات پاك پروردگار، و لذا در روايات متعددى مىخوانيم: در روزهايى كه نام نحس بر آن گذارده شده، مىتوانيد با دادن صدقه و يا خواندن دعا و استمداد از لطف خدا و توكل بر ذات پاك او و نيز قرائت بعضى از آيات قرآن، به دنبال كارها برويد و پيروز و موفق باشيد.
در حديثى مىخوانيم كه يكى از ياران امام ششم (ع) از آن حضرت پرسيد: آيا در هيچ روزى از روزهاى مكروه چهارشنبه و غير آن سفر كردن مناسب است؟ امام (ع) در پاسخ فرمود: سفرت را با صدقه آغاز كن و آية الكرسى را به هنگامى كه مىخواهى حركت كنى تلاوت كن (و هركجا مىخواهى برو١
(١) بحار الانوار، ج ٢٨/٥٩.