شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٨٠٦
أَيّٰامِ اَللّٰهِ : (ابراهيم/ ٥.) *
به معنى «روزهاى خدا» است، مسلّما همۀ روزها، ايام الهى است، همانگونه كه همۀ مكانها متعلق به خداست. اگر نقطۀ خاصى به نام بيت اللّه (خانۀ خدا) ناميده شده، دليل بر ويژگى آن است، همچنين عنوان «ايّام اللّه» مسلما اشاره به روزهاى مخصوصى است كه امتياز و روشنايى و درخشش فوق العادهاى دارد. به همين جهت مفسران در تفسير آن احتمالات مختلفى دادهاند:
بعضى گفتهاند اشاره به روزهاى پيروزى پيامبران پيشين و امّتهاى راستين آنها مىباشد و روزهايى كه انواع نعمتهاى الهى بر اثر شايستگيها شامل حال آنها شده است.
و بعضى گفتهاند اشاره به روزهايى است كه خداوند اقوام سركش (مانند قوم عاد و ثمود) را به زنجير عذاب كشيده و طاغوتها را با يك فرمان درو كرده است.
و بعضى اشاره به هردو قسمت دانستهاند، امّا اصولا نمىتوان اين تعبير گويا و رسا را محدود ساخت، «ايّام اللّه»، تمام روزهايى است كه داراى عظمتى در تاريخ زندگى بشر است.
هر روز كه يكى از فرمانهاى خدا در آن چنان بدرخشد كه بقيۀ امور را تحت الشعاع خود قرار دهد از ايام اللّه است.
هر روز كه فصل تازهاى در زندگى انسانها گشوده و درس عبرتى به آنها داده شود و ظهور و قيام پيامبرى در آن بوده باشد و يا طاغوت و فرعون و يا هر گردنكشى در آن روز به
(*) ... وَ ذَكِّرْهُمْ بِأَيّٰامِ اَللّٰهِ... «و (به موسى گفتيم) ايّام اللّه را به آنها (به قوم خود) متذكر شو» ابراهيم/ ٥.