شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٥٢٨ - أَنْكِحُوا (نور/ ٣٢ )
ن ك ح
تَنْكِحُوا : (بقره/ ٢٢١.) ●
از مادّۀ «نكاح»، در لغت هم به معنى آميز جنسى است و هم به معنى عقد ازدواج است.
اسلام به خاطر اهميتى كه به زندگى زناشويى مىدهد، به خاطر آثار قطعى وراثت و همچنين تأثير محيط تربيتى خانواده در سرنوشت فرزندان، براى انتخاب همسر شرايط گوناگونى قايل شده است، از جمله طبق آيۀ مورد بحث، ازدواج مردان مؤمن با زنان مشرك و بتپرست تا وقتى كه ايمان نياوردهاند و نيز زن دادن به مردان كافر و مشرك نهى شده است، چرا كه آشنايى با آنان آن هم از دريچۀ ازدواج، ناآشنايى با خداست و نزديك شدن با آنان نيز دورى از خداست. آنها معاشران خود را، بخصوص اگر معاشرت از طريق زناشويى باشد به طرف بتپرستى و روحيات ناپسندى كه سرانجامش آتش قهر خداست، دعوت مىكنند، در حالى كه مؤمنان به خاطر ايمان و صفات عالى انسانى، معاشران خود را به سوى ايمان و فضيلت كه سرانجامش بهشت و مغفرت است سوق مىدهند. (ج ٨٨/٢ تا ٩٠.)
أَنْكِحُوا : (نور/ ٣٢.) ○
از مادّۀ «نكاح» به معنى «عقد ازدواج» و يا آميزش جنسى است.
(●) وَ لاٰ تَنْكِحُوا اَلْمُشْرِكٰاتِ حَتّٰى يُؤْمِنَّ... «و با زنان مشرك و بتپرست تا ايمان نياوردهاند ازدواج نكنيد» بقره/ ٢٢١.
(○) وَ أَنْكِحُوا اَلْأَيٰامىٰ مِنْكُمْ وَ اَلصّٰالِحِينَ مِنْ عِبٰادِكُمْ وَ إِمٰائِكُمْ... «مردان و زنان بىهمسر را همسر دهيد و همچنين غلامان و كنيزان صالح و درستكارتان را...» نور/ ٣٢.