شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٥٢٦ - ن١٦٤٨ اكِبُونَ (مؤمنون/ ٧٤ )
در آيۀ مورد بحث مىخوانيم «كسانى كه به آخرت ايمان ندارند مسلما از اين صراط منحرفند»
مناكب: (ملك/ ١٥.) *
جمع «منكب» (بر وزن مغرب) به معنى «شانهها و دوشها» است و از آن در آيۀ مورد بحث براى زمين استعاره آورده شده است «او كسى است كه زمين را براى شما رام كرد، بر شانههاى آن راه برويد»
گويى انسان پا بر شانۀ زمين مىگذارد و چنان زمين آرام است كه مىتواند تعادل خود را حفظ كند، در عين حال اشارهاى است به اينكه تا گامى برنداريد و تلاشى نكنيد بهرهاى از روزيهاى زمين نخواهيد داشت.
بعضى گفتهاند «مناكب الارض» منظور كوههاى زمين است، چه اينكه منكب هر چيز، جاى بلند آن است و بعضى آن را اطراف و جوانب زمين دانستهاند و عدهاى نيز گفتهاند راههاى ميان كوههاست●
(*) هُوَ اَلَّذِي جَعَلَ لَكُمُ اَلْأَرْضَ ذَلُولاً فَامْشُوا فِي مَنٰاكِبِهٰا... ملك/ ١٥.
(●) تبيين اللغات لتبيان الايات، ج ٦١٦/٢.