شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٧٨ - كُشِطَتْ (تكوير/ ١١ )
ك ش ط
كُشِطَتْ : (تكوير/ ١١.) ○
از مادّۀ «كشط» (بر وزن كشف) در اصل چنانكه راغب در مفردات مىگويد، به معنى «كندن پوست حيوان» است و بنا به گفتۀ ابن منظور در لسان العرب به معنى «برداشتن پرده از روى چيزى» نيز آمده است و لذا هنگامى كه ابرها پاره يا متفرق شوند اين تعبير به كار مىرود.
آيۀ مورد بحث دربارۀ بروز و ظهور عالم ديگر (يوم البروز) و حسابرسى اعمال و چگونگى احوال اشاره مىكند و مىگويد: «در آن هنگام كه پرده از روى آسمان برگرفته شود»
منظور از آيۀ فوق اين است كه پردههايى كه در اين دنيا بر جهان ماده و عالم بالا افكنده شده و مانع از آن است كه مردم، فرشتگان يا بهشت و دوزخ را كه درون اين جهان است ببينند كنار مىرود و انسانها حقايق عالم هستى را مىبينند و همانطور كه در آيات بعد مىآيد دوزخ شعلهور، و بهشت به انسانها نزديك مىگردد.
آرى روز قيامت «يوم البروز» است و حقايق اشياء در آن روز ظاهر و آشكار و نيز پرده از آسمان برداشته مىشود.
مطابق اين تفسير، آيۀ فوق ناظر به حوادث مرحلۀ دوم رستاخيز، يعنى مرحلۀ بازگشت انسانها به زندگى و حيات نوين است. آيات قبل و بعد نيز ناظر به همين معنى است و اينكه بسيارى از مفسران آن را به معنى درهم پيچيده شدن آسمانها و ناظر به حوادث مرحلۀ اول رستاخيز، يعنى فناى جهان دانستهاند بسيار بعيد به نظر مىرسد، زيرا نه موافق معنى ريشهاى «كشطت» مىباشد كه به معنى پوست كندن و پرده برگرفتن است و نه با نظم آيات قبل و بعد سازگار است. (ج ١٨١/٢٦-١٨٢.)
(○) وَ إِذَا اَلسَّمٰاءُ كُشِطَتْ. تكوير/ ١١.