شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٤١١ - مُنْذِرٌ (رعد/ ٧ )
در آيۀ ٢٣ سورۀ قمر مىخوانيم:
مُنْذِرٌ : (رعد/ ٧.) ○
اسم فاعل به معنى «بيمدهنده» و آگاهكننده به سرانجام كارى است و مصدرش «انذار» به معنى «ترساندن» است.
در آيۀ مورد بحث ابتدا كافران مىگويند: چرا اعجازى از پروردگار به پيامبرش نازل نگشته است، خداوند به پيامبر (ص) مىفرمايد: «تو فقط بيمدهندهاى و براى هر قوم و ملتى هادى و راهنما هستى»
بايد توجه داشت كه مخالفان انبياء، همواره داراى حسننيّت نبودند، يعنى معجزات را براى يافتن حق نمىخواستند، بلكه به عنوان لجاجت، پيشنهاد معجزات عجيب و غريبى مىكردند. اينگونه معجزات كه معجزات اقتراحى ناميده مىشود هرگز براى كشف حقيقت نيست، به همين دليل پيامبران هرگز در برابر پيشنهاد آنها تسليم نمىشدند بعلاوه پيامبر در جايى نشسته كه هركس پيشنهاد هركار خارق العادهاى كند براى او انجام دهد، لذا وظيفۀ پيامبر در درجۀ اول همان انذار (بيم دادن) به آنها و دعوت به صراط مستقيم است.
در مورد جملۀ:
(○) ... إِنَّمٰا أَنْتَ مُنْذِرٌ وَ لِكُلِّ قَوْمٍ هٰادٍ. «تو تنها بيمدهندهاى و براى هر گروهى هدايتكننده» رعد/ ٧.