شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٩٤ - كُفْر١٦٤٨ انَ (انبياء/ ٩٤ )
كُفْرٰانَ : (انبياء/ ٩٤.) ●
مصدر است به معنى «ناسپاسى كردن و پوشاندن حق» است، چنانكه در آيۀ شريفه مىخوانيم: «هركس چيزى از اعمال صالح را انجام دهد در حالى كه ايمان داشته باشد، تلاش و كوشش او مورد ناسپاسى قرار نخواهد گرفت (و پوشيده نمىماند)...»
ذكر جملۀ: لا كفران لسعيه، در مقام بيان پاداش اينگونه افراد، تعبيرى است توأم با نهايت لطف و محبت و بزرگوارى، چرا كه خداوند در اينجا در مقام تشكر و سپاسگزارى از بندگانش برمىآيد و از سعى و تلاش آنها تشكر مىكند. (ج ٤٩٩/١٣-٥٠٠.)
كافور: (انسان/ ٥.) *
در لغت معانى متعددى دارد و يكى از معانى معروف آن «بوى خوش» است، همچنين گياهى است خوشبو، و يكى ديگر از معانى آن همان «كافور» معمولى است كه بوى تندى دارد و براى مصارف طبى از جمله ضدعفونى كردن به كار مىرود.
آيۀ مورد بحث به سراغ پاداشهاى شكرگزاران و ابرار (نيكان و پاكان) مىرود و از شراب طهور بهشتى سخن مىگويد كه بسيار معطر و خوشبوست
بعضى از مفسران نيز گفتهاند «كافور» نام يكى از چشمههاى بهشتى است، ولى اين تفسير با تعبير
(●) فَمَنْ يَعْمَلْ مِنَ اَلصّٰالِحٰاتِ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلاٰ كُفْرٰانَ لِسَعْيِهِ... انبياء/ ٩٤.
(*) إِنَّ اَلْأَبْرٰارَ يَشْرَبُونَ مِنْ كَأْسٍ كٰانَ مِزٰاجُهٰا كٰافُوراً. «ابرار (نيكان) از جامى مىنوشند كه با عطر خوشى آميخته است» انسان/ ٥.