شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٦٨١ - و ض ن
مَوْضُوعَةٌ : (غاشيه/ ١٤.) ○
به معنى «قرار داده شده» از مادۀ «وضع» به معنى «نهادن و قرار دادن» است. در اين آيه به دنبال شرححال مؤمنان نيكوكار بهشتى، به توصيف ظرفها و قدحهايى كه در كنار چشمهها نهاده شده است، مىپردازد، مىگويد:
هر زمان اراده كنند قدحها از چشمهها پر مىشود و در برابر آنان قرار مىگيرد، تازه به تازه مىنوشند و سيراب مىشوند و لذّت مىبرند، لذّتى كه توصيفش براى ساكنان دنيا غيرممكن است. (ج ٤٢٣/٢٦.)
و ض ن
مَوْضُونَةٍ : (واقعه/ ١٥.) *
از مادۀ «وضن» (بر وزن وزن) در اصل به معنى «بافتن زره» است، سپس به هر منسوجى كه تاروپود آن محكم است اطلاق شده و در آيۀ مورد بحث منظور تختهايى است
(○) وَ أَكْوٰابٌ مَوْضُوعَةٌ. «و قدحهايى كه در كنار اين چشمهها نهاده شده» غاشيه/ ١٤.
(*) عَلىٰ سُرُرٍ مَوْضُونَةٍ. «آنها (مقربان) بر تختهايى كه صف كشيده و بههمپيوسته است قرار دارند» واقعه / ١٥.