شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٣٧٧ - أَنْبَتَتْ (حج/ ٥ )
امّا آيۀ مورد بحث به موهبتهايى كه خداوند بر بنى اسرائيل ارزانى داشته است اشاره مىكند كه يكى از اين نعمتها مقام نبوّت است كه خداوند انبياى بسيارى را از آنها برگزيد. در روايتى آمده است «عدد انبياى بنى اسرائيل بالغ بر هزار نفر مىشد١٢
ن ب ت
أَنْبَتَتْ : (حج/ ٥.) ●
از «انبات» به معنى «روييدن» يا «روياندن» است و ريشۀ اصلى آن «نبت» و «نبات» به معنى گياه و رويدنى و آنچه از زمين مىرويد و نمو مىكند مىباشد و كلمۀ «انبات» گاهى به استعاره براى آفريدن و ايجاد كردن به كار رفته است.
خداوند در اين آيه مىخواهد صحنههاى معاد را كه مردم در همين زندگى دنيا با آن سر و كار دارند و پيوسته با چشم خود مىبينند و از آن غافلند براى آنها تشريح كند تا بدانند زندگى بعد از مرگ نه تنها امر غيرممكنى نيست، بلكه دائما صحنههاى مشابۀ آن را در زندگى روزمره با چشم خود مشاهده مىكنند.
اين دگرگونيهاى عجيب و پىدرپى كه حاكى از قدرت بىپايان پروردگار است روشنگر اين حقيقت است كه همهچيز حتى احياى مردگان براى او سهل و آسان است، همچنان كه زمين در فصل زمستان، خشك و مرده است، امّا هنگامى كه فصل بهار فرارسيد جنبشى
(١) مجمع البيان، ج ٧٥/٩.
(٢) بحار الانوار، ج ٣١/١١.
(●) ... وَ تَرَى اَلْأَرْضَ هٰامِدَةً فَإِذٰا أَنْزَلْنٰا عَلَيْهَا اَلْمٰاءَ اِهْتَزَّتْ وَ رَبَتْ وَ أَنْبَتَتْ مِنْ كُلِّ زَوْجٍ بَهِيجٍ. «زمين را (در فصل زمستان) خشك و مرده مىبينى، امّا هنگامى كه باران را بر آن فرومىفرستيم به حركت درمىآيد و نمو مىكند و انواع گياهان زيبا را مىروياند» حج/ ٥.