شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٧٨٦ - «يهود» (مائده/ ٥١ )
ى ه د
«يهود» : (مائده/ ٥١.) ●
(من اعلام القرآن) قوم بنى اسرائيل از نسل دوازده فرزند حضرت يعقوب (ع) هستند كه زبان آنها عبرى است، خداوند پيامبران بسيارى براى هدايت آنها فرستاد ولى با تمام آنها مخالفت كردند و به آنها آزار فراوان رساندند و امروز هم بشر از جنايات اين طايفه در امان نيست. اعمال شنيع و نافرمانيها و بدعتهاىشان در قرآن كريم، بويژه در سورههاى:
بقره، آل عمران، مائده و توبه تذكر داده شده است. اين قوم به «جهود و كليمى» معروفند.
در اينكه اسم «يهود» از چه مشتق شده، اقوال بسيارى است:
بعضى گفتهاند: جمع يهود «هود» (بر وزن بود) است، در اقرب الموارد آمده است، بعيد نيست كه كلمۀ هود مخفف يهود باشد كه «ياء» بر اثر كثرت استعمال حذف شده است، چنانكه در آيۀ ١١١ سورۀ بقره مىخوانيم: ١
بعضى معتقدند كه واژۀ «يهود» در اصل از مادۀ «هود» (بر وزن صوت) به معنى «توبه كردن و بازگشتن» است، زيرا يهود از پرستش گوساله توبه كرد و معنى يهود به عبرى «ستايش كردن» است و يهودا نام چهارمين پسر يعقوب بود كه مادرش هنگام ولادت او، خداى را ستايش كرد.
يكى ديگر از معانى «هود» تمايل و انحراف است، زيرا آنها از دستورهاى موسى (ع)
(●) يٰا أَيُّهَا اَلَّذِينَ آمَنُوا لاٰ تَتَّخِذُوا اَلْيَهُودَ وَ اَلنَّصٰارىٰ أَوْلِيٰاءَ بَعْضُهُمْ أَوْلِيٰاءُ بَعْضٍ... «اى كسانى كه ايمان آوردهايد، يهود و نصارى را تكيهگاه خود قرار ندهيد، آنها تكيهگاه يكديگرند...» مائده/ ٥١.
(١) جملۀ «قالوا» در آيه به صورت واحد ذكر شده، ولى پيداست كه بيان حال دو گروه است كه هركدام ادعاى جداگانهاى دارند، يهود مدعى بودند بهشت مخصوص ماست، نصارى نيز مىگفتند بهشت از آن ماست. «نمونه/ج ٤٠٢/١»