شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ١٣٨ - كوّرت
بههرحال قرآن مجيد در مورد نظام نور و ظلمت و پيدايش شبوروز تعبيرات گوناگونى دارد كه هركدام به نكتهاى اشاره مىكند و از زاويۀ خاصى به آن مىنگرد. گاه مىگويد:
و گاه مىگويد:
كوّرت:
(تكوير/ ١.)*
نيز از مادّۀ «تكوير» و در اصل به معنى پيچيدن و جمعوجور كردن چيزى است و «كور» به فتح كاف به معنى پيچاندن چيزى است دور چيزى، همچون پيچاندن عمامه بر سر و اين مطلبى است كه از كتب مختلف لغت و تفسير استفاده مىشود و گاه به «افكندن» يا «تاريك شدن چيزى» گفته شده است و به نظر مىرسد كه اين دو معنى به همان ريشۀ اوّل بازمىگردد.
آيۀ مورد بحث به گوشهاى از حوادث هولناك پايان اين جهان و آغاز رستاخيز اشاره مىكند كه در آن هنگام طومار خورشيد درهم پيچيده مىشود و منظور پيچيده شدن نور خورشيد و جمع شدن حجم آن است.
(*) إِذَا اَلشَّمْسُ كُوِّرَتْ. «در آن هنگام كه خورشيد درهم پيچيده شود» تكوير/ ١.