شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٢٨١ - مَرَضٌ (بقره/ ١٠ )
نظير اين آيه در سورۀ فتح، آيه ١٧ آمده است به اين مضمون كه جمعى از معلولين يا بيماران كه براستى قدرت بر شركت در جهاد نداشتند، خدمت پيامبر (ص) آمدند و عرض كردند: اى رسول خدا (ص) تكليف ما در اين ميان چيست؟ در اينجا نظير همين آيه نازل شد كه «بر نابينا و لنگ و بيمار گناهى نيست اگر در ميدان جهاد شركت نكنند...» فتح/ ١٧.
ولى البته اين گروه گرچه از شركت در ميدان جهاد معافند، امّا آنها نيز بايد به مقدار توان خود براى تقويت قواى اسلام و پيشبرد اهداف الهى آن بكوشند، چنانكه در آيۀ ٩١ سورۀ توبه مىخوانيم:
لَيْسَ عَلَى اَلضُّعَفٰاءِ وَ لاٰ عَلَى اَلْمَرْضىٰ وَ لاٰ عَلَى اَلَّذِينَ لاٰ يَجِدُونَ مٰا يُنْفِقُونَ حَرَجٌ إِذٰا نَصَحُوا لِلّٰهِ وَ رَسُولِهِ...
در اين آيه واژۀ «مرضى» جمع «مريض» به معنى «بيماران» است، يعنى اگر آنها قادر نيستند با دستكارى انجام دهند از آنچه در توان دارند با زبان مضايقه نكنند و به تعبير ديگر اگر نمىتوانند در جبهه شركت كنند لااقل، پشت جبهه را محكم نگهدارند. (ج ٥٤٩/١٤ - ٥٥٠، ج ٦٢/٢٢-٦٣.)