شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٣٩٤ - نَجْو١٦٤٨ اكُمْ (مجادله/ ١٢ )
(آيۀ بعدى، آنها را ملامت كرد و حكم آيۀ اوّل را نسخ نمود) و اجازۀ نجوى به همگان داد (ولى نجوى در مورد كار خير و اطاعت پروردگار١
بعضى از مفسران تصريح كردهاند كه هدف گروهى از نجوىكنندگان اين بود كه از اين راه برترى بر ديگران كسب كنند، پيامبر (ص) هم روى بزرگوارى خاص خود در عين اينكه ناراحت بود از آنها ممانعت نمىكرد تا اينكه قرآن آنها را از اين كار نهى كرد. (ج ٤٤٧/٢٣.)
نَجْوٰاهُمْ : (نساء/ ١١٤.) *
در مباحث قبل اشارهاى به جلسات مخفيانه و شيطنتآميز بعضى از افراد تحت عنوان «نجوى» (سخن درگوشى) شده است، ولى بايد بدانيم كه «نجوى» تنها به معنى سخنان درگوشى نيست، بلكه هرگونه جلسات سرّى و مخفيانه را نيز شامل مىشود، زيرا - همانطور كه در قبل اشاره كرديم - اين كلمه در اصل از مادّۀ «نجوة» (بر وزن دفعة) به معنى «سرزمين مرتفع» گرفته شده است، چون سرزمينهاى مرتفع از اطراف خود جدا هستند و از آنجا كه جلسات سرّى و سخنان درگوشى از اطرافيان جدا مىشود، به آن «نجوى» گفتهاند و بعضى معتقدند كه همۀ اينها از مادّه «نجات» به معنى «رهايى» گرفته شده است، زيرا يك نقطه مرتفع از هجوم سيلاب در امان است، و يك مجلس سرّى يا سخن درگوشى از اطلاع ديگران بركنار مىباشد.
(١) مجمع البيان، ج ٢٥٢/٩.
(*) لاٰ خَيْرَ فِي كَثِيرٍ مِنْ نَجْوٰاهُمْ إِلاّٰ مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوْ مَعْرُوفٍ أَوْ إِصْلاٰحٍ بَيْنَ اَلنّٰاسِ... «در بسيارى از سخنان درگوشى (و جلسات محرمانه) آنها خير و سودى نيست مگر كسى كه (به اين وسيله) امر به كمك به ديگران يا كار نيك يا اصلاح در ميان مردم كند...» نساء/ ١١٤.