شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٦٧٦ - و ص ى
و ص ى
وَصَّيْنَا : (احقاف/ ١٥.) *
از باب تفعيل (توصيه)، وصيّت و توصيه به معنى مطلق «سفارش» است و مفهوم آن منحصر به سفارشهاى مربوط به بعد از مرگ نيست، لذا جمعى در آيۀ مورد بحث آن را به معنى «امر و دستور و فرمان» تفسير كردهاند، «ما به انسان توصيه كرديم كه به پدر و مادرش نيكى كند» احقاف/ ١٥.
و نيز در آيۀ ٣١ سورۀ مريم از زبان عيسى (ع) مىخوانيم:
در آيۀ ١٢ سورۀ نساء به جملۀ «توصون» برمىخوريم
(ج ٢٩٥/٣، ج ٥٣/١٣، ج ٣٢٥/٢١.)
تَوٰاصَوْا : (و العصر/ ٣.) ○
از مادۀ «تواصى» (باب تفاعل) به معنى «يكديگر را سفارش كردن» است و راغب در مفردات آورده كه بعضى بعض ديگر را سفارش كنند (تواصى به حق) يك دعوت همگانى و عمومى به سوى حق است به اين معنى كه همگان حق را از باطل بخوبى بشناسند و هرگز آن را فراموش نكنند و در مسير زندگى از آن منحرف نگردند.
(*) وَ وَصَّيْنَا اَلْإِنْسٰانَ بِوٰالِدَيْهِ إِحْسٰاناً... «ما انسان را توصيه كرديم كه به پدر و مادرش نيكى كند» احقاف/ ١٥.
(○) ... وَ تَوٰاصَوْا بِالْحَقِّ... «و يكديگر را به حق سفارش كردهاند» و العصر/ ٣.