شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٣٠٨ - أَمْطَرْن١٦٤٨ ا (هود/ ٨٢ )
م ط ر
أَمْطَرْنٰا : (هود/ ٨٢.) ○
واژۀ «مطر» در اصل به معنى «باران» است (بارانى كه از ابر فرود آيد)، ولى بطور كلى به آنچه از بالا فروريزد «مطر» گفته شده، مثلا بارانى از سنگ و گلهاى متحجّر كه بر روى قوم لوط و شهرهاى آنها فروريخت «مطر» گفته شده و هرجا در قرآن مجيد (بجز آيۀ ١٠٢ سورۀ نساء) اين واژه استعمال شده، كنايه از نزول عذاب و فرود آمدن سنگ بر قوم لوط است□
قوم لوط در طريق انحراف جنسى همهچيز را دگرگون ساختند، خداوند نيز شهرهاى آنها را زيرورو كرد و از آنجا كه - طبق روايات - بارانى از سخنان ركيك بهطور مداوم برهم مىريختند، خداوند هم بارانى از سنگ بر سر آنان فروريخت.
در آيۀ ٧٤ سورۀ حجر نيز دربارۀ مجازات قوم لوط آمده است: «سپس (شهر و آبادى آنها را زيرورو كرديم) بالاى آن را پايين قرار داديم و بارانى از سنگ بر آنها فروريختيم»
ريزش اين باران سنگ، ممكن است براى هدفگيرى كسانى بوده باشد كه از آن صيحۀ وحشتناك، نابود نشده و يا زير آوار نرفته بودند، و نيز ممكن است براى محو اجساد پليد و آثار اين قوم بوده است، آنچنان كه پس از اين باران سنگ اگر كسى از آن ديار مىگذشت نمىتوانست به آسانى باور كند كه روزى در اين منطقه شهرهاى آبادى بوده است. (ج ١٨٩/٩ و ١٩١، ج ١١٣/١١.)
(○) فَلَمّٰا جٰاءَ أَمْرُنٰا جَعَلْنٰا عٰالِيَهٰا سٰافِلَهٰا وَ أَمْطَرْنٰا عَلَيْهٰا حِجٰارَةً مِنْ سِجِّيلٍ مَنْضُودٍ. «هنگامى كه فرمان ما فرارسيد آن (شهر و ديار) را زيرورو كرديم و بارانى از سنگ: گلهاى متحجر متراكم بر روى هم بر سر آنها فرو ريختيم» هود/ ٨٢.
(□) تبيين اللغات لتبيان الايات، ج ٤٧٦/٢.