شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٢٢٥ - لَوْمَةَ لا١٦٤٨ ئِمٍ (مائده/ ٥٤ )
تَلُومُونِي : (ابراهيم/ ٢٢.) ○
از مادّۀ «لوم و ملامت» به معنى «سرزنش كردن» است و واژۀ «لوموا» كه در همين آيۀ مورد بحث به كار رفته از همين ماده و به همين معناست و جملۀ:
لَوْمَةَ لاٰئِمٍ : (مائده/ ٥٤.) ●
واژۀ «لومة» به معنى «ملامت كردن» و «لائم» اسم فاعل به معنى «ملامتكننده» و روىهمرفته به معنى «ملامت كردن ملامتكننده» است.
آيۀ مورد بحث به صفات حاميان دين و كسانى كه در انجام اين رسالت بزرگ گام برمىدارند، مىپردازد و امتيازات آنها را چنين مىشمارد:
١ - آنها به خدا عشق مىورزند و جز به خشنودى او نمىانديشند، هم خدا آنها را دوست دارد و هم آنها خدا را دوست دارند.
٢ و ٣ - در برابر مؤمنان خاضع و مهربان و در برابر دشمنان سرسخت و خشناند.
٤ - جهاد در راه خدا بهطور مستمر از برنامههاى آنهاست.
(○) ... فَلاٰ تَلُومُونِي وَ لُومُوا أَنْفُسَكُمْ... «بنابراين مرا سرزنش نكنيد، خود را سرزنش كنيد» ابراهيم/ ٢٢.
(●) ... وَ لاٰ يَخٰافُونَ لَوْمَةَ لاٰئِمٍ... «و از سرزنش كردن سرزنشكنندهاى هراسى ندارند» مائده/ ٥٤.