شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٥٢٢ - أَنْقَضَ ( أَ لَمْ نَشْرَحْ / ٣ )
ن ق ض
نَقَضَتْ : (نحل/ ٩٢.) ●
از مادّۀ «نقض»، چنانكه راغب در مفردات مىگويد در اصل به معنى گسستن و از هم دررفتن پيوستگى ساختمان و بنا، يا گسستن گره ريسمان يا طناب است (گسستن، واتابيدن) مانند آيۀ مورد بحث كه مىگويد: «مانند آن زن نباشيد كه پشمهاى تابيدۀ خود را پس از استحكام وا، مىتابيد...» نحل/ ٩٢.
اين كلمه بهطور استعاره دربارۀ شكستن پيمان (نقض عهد) به كار رفته است، چنانكه در آيۀ ٩١ سورۀ نحل مىخوانيم:
همچنين در آيۀ ٢٥ سورۀ رعد مىخوانيم:
أَنْقَضَ : ( أَ لَمْ نَشْرَحْ / ٣.) ○
از مادّۀ «نقض» به معنى «گشودن گرۀ طناب يا جدا كردن قسمتهاى بههم فشردۀ ساختمان» است و «انتقاض» به صدايى گفته مىشود كه به هنگام جدا شدن قطعات ساختمان از يكديگر
(●) وَ لاٰ تَكُونُوا كَالَّتِي نَقَضَتْ غَزْلَهٰا مِنْ بَعْدِ قُوَّةٍ أَنْكٰاثاً... «(در وفاى به عهد) همانند آن زن (سبك مغز) نباشيد كه پشمهاى تابيده خود را پس از استحكام وا، تابيد...» نحل/ ٩٢.
(○) اَلَّذِي أَنْقَضَ ظَهْرَكَ. «همان بارى كه سخت بر پشت تو سنگينى مىكرد» الم نشرح/ ٣.