شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٦٦٣ - وسطى (بقره/ ٢٣٨ )
وسطى : (بقره/ ٢٣٨.) ○
مؤنث «اوسط» به معنى «ميانه» است و منظور از «صلوة وسطى» (نماز ميانه) همان نماز ظهر است، زيرا علاوه بر اينكه نماز ظهر، در وسط و ميان روز انجام مىگيرد شأن نزول آيه نيز گواهى مىدهد كه تأكيد روى نماز ظهر، به خاطر كوتاهى كردن مردم بر اثر گرمى هوا بوده است، از اين گذشته در روايات متعددى تصريح شده كه نماز وسطى، نماز ظهر است.
ولى «المصحف المفسّر» مىنويسد: منظور از «صلوة وسطى» نماز عصر است، خداوند در اينجا به پاسدارى از نماز فرمان مىدهد، مخصوصا نماز عصر، چرا كه مردم به هنگام نماز عصر از ياد خدا غافلند و سرگرم امور خود هستند*
و س ع
وَسِعَ : (بقره/ ٢٥٥.) ●
از مادۀ «سعة» به معنى «فراخى و گنجايش و توانگرى» است، يعنى چيزى كه بتواند از لحاظ ظرفيت، جسم ديگرى را در خود جاى دهد و آن را بپذيرد و بر آن احاطه يابد و به استعاره در بىنيازى استعمال شده است و به همين معنى به خداى تعالى نسبت داده مىشود و جملۀ:
(○) حٰافِظُوا عَلَى اَلصَّلَوٰاتِ وَ اَلصَّلاٰةِ اَلْوُسْطىٰ... «در انجام همۀ نمازها (مخصوصا) نماز وسطى (نماز ظهر) كوشا باشيد (مواظبت كنيد)...» بقره/ ٢٣٨.
(*) المصحف المفسّر، ج ١٠٥/١ (ترجمه) نوشتۀ محمد فريد وجدى.
(●) ... وَسِعَ كُرْسِيُّهُ اَلسَّمٰاوٰاتِ وَ اَلْأَرْضَ... «كرسى (حكومت) او آسمانها و زمين را دربر گرفته» بقره/ ٢٥٥.