شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٦٠٨ - أَه١٦٤٨ انَنِ (فجر/ ١٦ )
ه و ن
أَهٰانَنِ : (فجر/ ١٦.) ○
در اصل «اهاننى» بوده و مصدرش «اهانة» به معنى «تحقير كردن و خوار شمردن» است و اصل اين كلمه از مادۀ «هون» گرفته شده كه به معنى «آسان شدن و سكون، نرمش و آرامش و تواضع» است، چنانكه در آيۀ ٦٣ سوره فرقان دربارۀ صفات ويژۀ بندگان خاص خدا مىخوانيم:
در اين آيه «هون» مصدر است و استعمال مصدر در معنى اسم فاعل در اينجا براى تأكيد است، يعنى آنها آنچنانند كه گويى عين آرامش و نفى تكبرند.
واژۀ «هيّن» (صفت مشبّهه) به معنى «سبك و آسان و كوچك شمردن» است، چنانكه در آيۀ ٩ سورۀ مريم، آنجا كه زكريا در پاسخ سؤالش پيامى از درگاه خداوند دريافت داشته، مىخوانيم كه «فرمود: مطلب همينگونه است. كه پروردگار تو گفته و اين بر من آسان است»
منظور از اين جمله آن است كه هيچگاه عجيب نيست از پيرمردى همچون زكريا و همسرى نازا فرزندى متولد شود و براى خداوند توانا اينگونه مسائل آسان است، همچنين
(○) وَ أَمّٰا إِذٰا مَا اِبْتَلاٰهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُ فَيَقُولُ رَبِّي أَهٰانَنِ. «امّا هنگامى كه براى امتحان، روزى را بر او (بر انسان) تنگ بگيرد مأيوس مىشود و مىگويد پروردگارم مرا خوار كرده» فجر/ ١٦.