شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٦٤٦ - وارث (بقره/ ٢٣٣ )
وارث : (بقره/ ٢٣٣.) ○
به معنى «ارث برنده» (آن كه از دارايى مرده ارث مىبرد)، ولى مراد از وارث در آيۀ مورد بحث، كسى است كه هنگام مرگ پدر، قيّم فرزند است، همان وظايف پدر را دارد و بايد زندگى مادر كودك را تأمين كند (المصحف المفسّر، ذيل آيه).
تفسير نمونه مىنويسد: بعد از مرگ پدر، بايد ورثه عهدهدار اين وظيفه باشند و احتياجات مادر را در دورانى كه به كودك شير مىدهد تأمين كنند.
در آيۀ ٨٩ سورۀ انبياء، زكريا پروردگارش را مىخواند و عرض مىكند: «پروردگار من، مرا تنها مگذار (و فرزند برومندى به من عطا كن) و تو بهترين وارثانى»
جمع وارث «ورثة» و «ورّاث» (ارثبرندگان) است، چنانكه در آيۀ ٨٥ سورۀ شعرا مىخوانيم:
تعبير به «ارث» در مورد بهشت، يا به خاطر آن است كه ارث به معنى دستيابى به نعمتى است بىرنج و تعب و مسلما آن همه نعمتهاى بهشتى در برابر طاعات ناچيز ما موهبتى بىرنج و تعب است و يا به خاطر آن است كه طبق روايات اسلامى، هر انسانى خانهاى در بهشت و خانهاى در دوزخ دارد، هنگامى كه دوزخى شود خانۀ بهشتيش به ديگران مىرسد.
(○) ... وَ عَلَى اَلْوٰارِثِ مِثْلُ ذٰلِكَ... «و بر وارث او نيز لازم است اين كار را انجام دهد (هزينۀ مادر را در دوران شيرخوارگى طفل تأمين نمايد)» بقره/ ٢٣٣.