شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٤٠٢ - ن د م
١
ن د م
نادمين : (مائده/ ٣١.) *
جمع نادم (اسم فاعل) از مصدر «ندامة» به معنى «پشيمان شدن» است.
در اين آيه، پس از آن كه قابيل برادرش هابيل را كشت بههرحال از كردۀ خود نادم و پشيمان گشت، همانطور كه قرآن مىگويد:
آيا پشيمانى او به خاطر اين بود كه عمل زشت و ننگينش سرانجام بر پدر و مادر و احتمالا بر برادران ديگر آشكار خواهد شد؟ و او را شديدا سرزنش خواهند كرد؟ و يا به خاطر اين بود كه چرا مدتى جسد برادر را بر دوش مىكشيد و آن را دفن نمىكرد؟ و يا به خاطر اين بود كه اصولا انسان بعد از انجام هر كار زشتى يك نوع حالت ناراحتى و ندامت در دل خويش احساس مىكند، ولى روشن است كه انگيزۀ ندامت او هريك از احتمالات سهگانۀ فوق مىخواهد باشد دليل بر توبۀ او از گناه نخواهد بود. (ج ٣٥٢/٤-٣٥٣.)
ندامة : (سبأ/ ٣٣.) ○
به معنى «پشيمان شدن»، كسى كه از انجام كارى، شرمگين و ناخشنود است و نخواهد
(١) سفينة البحار، ج ٦٩٧/١.
(*) ... فَأَصْبَحَ مِنَ اَلنّٰادِمِينَ. «سرانجام (قابيل از ترس و رسوايى و بر اثر فشار وجدان از كار خود) پشيمان شد» مائده/ ٣١.
(○) ... وَ أَسَرُّوا اَلنَّدٰامَةَ لَمّٰا رَأَوُا اَلْعَذٰابَ... «آنها هنگامى كه عذاب (الهى) را مىبينند ندامت خود را كتمان مىكنند» سبأ/ ٣٣.