شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٣١٠ - م ع ن
گاه براى مصاحبت است (همراه بودن)، مانند
م ع ز
معز : (انعام/ ١٤٣.) ○
بر وزن وعظ به معنى «بز» است و كلمۀ «تيس» (بر وزن جيش) بر جنس نر از بز و آهو و بز كوهى كه برآن يك سال گذشته باشد اطلاق شده است. (جمع آن تيوس و اتياس) و جمع «معز»، «معاز و امعز» است●
آيۀ مورد بحث به قسمتى از حيوانات حلال گوشت از جمله ميش و بز اشاره كرده، مىگويد: «از گوسفند و ميش يك جفت (نر و ماده) و از بز يك جفت (نر و ماده)» كه خوردن و استفاده كردن از آنها براى مردم حلال است. (ج ٩/٦.)
م ع ن
ماعون : (ماعون/ ٧.) *
از مادّۀ «معن» (بر وزن شأن) به معنى «چيز كم» است و بسيارى از مفسران معتقدند كه
(○) ... مِنَ اَلضَّأْنِ اِثْنَيْنِ وَ مِنَ اَلْمَعْزِ اِثْنَيْنِ... «از جنس گوسفند هردو صنف (نر و ماده) و از جنس بز (نر و ماده)» انعام/ ١٤٣.
(●) فرهنگ لاروس، عربى - فارسى.
(*) وَ يَمْنَعُونَ اَلْمٰاعُونَ. «و آنها، ديگران را از ضروريات زندگى منع مىكنند» ماعون/ ٧.