شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٣٤١ - مَنَعَ (بقره/ ١١٤ )
م ن ع
مَنَعَ : (بقره/ ١١٤.) ●
از مادّۀ «منع» به معنى «بازداشتن و جلوگيرى كردن» است.
مشركان مكه با منع پيامبر اسلام (ص) و مسلمانان از زيارت خانۀ خدا عملا به سوى خرابى اين بناى الهى گام برمىداشتند.
مسيحيان نيز با گرفتن بيت المقدس و ايجاد وضع ناهنجارى در تخريب آن مىكوشيدند.
يهود با ايجاد وسوسه در مسألۀ تغيير قبله كوشش داشتند كه مسلمانان به سمت بيت المقدس نماز بخوانند تا با اين كار هم تفوقى بر آنها داشته باشند و هم مسجد الحرام و كعبه را از رونق بيندازند١
قرآن در برابر اين سه گروه و تمام كسانى كه در راهى مشابه آنها گام برمىدارند مىگويد: «چه كسى ستمكارتر است از آنها كه از بردن نام خدا در مساجد الهى جلوگيرى مىكنند و سعى در ويرانى آنها دارند»، به اين ترتيب قرآن اين جلوگيرى را ستمى بزرگ و عاملان آنرا ستمكارترين مردم معرفى مىكند و راستى هم چه ستمى از اين بالاتر كه در تخريب پايگاههاى توحيد بكوشند و مردم را از ياد حق بازدارند و شرك و فساد را در جامعه گسترش دهند. (ج ٤٠٩/١-٤١٠.)
(●) وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ مَنَعَ مَسٰاجِدَ اَللّٰهِ أَنْ يُذْكَرَ فِيهَا اِسْمُهُ وَ سَعىٰ فِي خَرٰابِهٰا... «چه كسى ستمكارتر از كسانى است كه از بردن نام خدا در مساجد او جلوگيرى مىكنند و سعى در ويرانى آنها دارند...» بقره/ ١١٤.
(١) تفسير فخر رازى، ذيل آيه.