شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٣٢٣ - مُك١٦٤٨ اءً (انفال/ ٣٥ )
در آيۀ ٢١ سورۀ مرسلات دربارۀ استقرار نطفه در رحم مىخوانيم:
در اين آيه «قرار» به معنى «محل استقرار» و «مكين» به معنى «محفوظ» است و در اصل از «مكانة» است كه به معنى «تمكن» آمده، البته گفتيم كه «مكانة» نيز به معنى «منزلت و صاحب جاه» آمده است.
تعبير از رحم به «قرار مكين» (قرارگاه امن و امان) اشاره به موقعيت خاص رحم در بدن انسان است، در واقع در محفوظترين نقطۀ بدن كه از هر طرف كاملا تحت حفاظت است قرار گرفته، ستون فقرات و دندهها از يك سو، استخوان نيرومند لگن خاصره از سوى ديگر، پوششهاى متعدد شكم از سوى سوم حفاظتى كه از ناحيۀ دستها به عمل مىآيد از سوى چهارم، همگى شواهد اين قرارگاه امن و امان است. (ج ٢٠٧/١٤-٢٠٨، ج ٤٠٨/٢٥، ج ١٩٣/٢٦.)
م ك و
مُكٰاءً : (انفال/ ٣٥.) ○
مصدر است [مكا، يمكو، مكاء] به معنى «سوت زدن» با لبها و يا با دميدن به انگشتان، و در قرآن مجيد به صورت مصدر تنها در آيۀ مورد بحث به كار رفته است (و «مكاء» با تشديد و بر وزن صيغه مبالغه، نام مرغى است كه داراى آواز شديدى است).
كافران مكه و اعراب زمان جاهليت، برهنه طواف مىكردند و انگشتها را داخل يكديگر
(○) وَ مٰا كٰانَ صَلاٰتُهُمْ عِنْدَ اَلْبَيْتِ إِلاّٰ مُكٰاءً وَ تَصْدِيَةً... «نماز آنها (كه مدعى هستند ما هم نماز داريم) نزد خانه (خدا) چيزى جز «سوت كشيدن» و كف زدن نبود...» انفال/ ٣٥.