شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٣٢٥ - اِمْتَلَأْتِ (ق/ ٣٠ )
*
ملأ : (اعراف/ ٦٠.) ○
در لغت به معنى چيزى است كه چشم را پر كند و تعجب بيننده را برانگيزد از همين جهت به جمعيت زيادى كه داراى رأى و عقيدۀ واحدى باشند و اجتماع و شكوه ظاهرى آنها چشمها را پر كند «ملأ» گفته مىشود، زيرا مادّۀ اصلى اين لغت «پر كردن» است و چون اشراف و سران و بزرگان هر قوم و ملتى به خاطر داشتن موقعيت خاص، چشم بيننده را پر مىكنند به آنها نيز «ملأ» گفته شده است و در قرآن مجيد اين تعبير بيشتر در مورد اينگونه جمعيتهاى خودخواه و خودكامهاى كه ظاهرى آراسته و باطنى آلوده دارند و صحنههاى مختلف اجتماع را با وجود خود پر مىكنند اطلاق شده است. (ج ١٧٠/٢، ج ٢٢٠/٦، ج ٧١/٩.)
ملأ الاعلى : (صافات/ ٨.) ●
به معنى فرشتگان عالم بالاست، زيرا «ملأ» در اصل به جماعت و گروهى گفته مىشود
(*) تبيين اللغات، ج ٤٨٧/٢.
(○) قٰالَ اَلْمَلَأُ مِنْ قَوْمِهِ إِنّٰا لَنَرٰاكَ فِي ضَلاٰلٍ مُبِينٍ. «(ولى) اشراف قومش (قوم نوح) به او گفتند: ما تو را در گمراهى آشكارى مىبينيم» اعراف/ ٦٠.
(●) لاٰ يَسَّمَّعُونَ إِلَى اَلْمَلَإِ اَلْأَعْلىٰ... «آنها (شياطين) نمىتوانند به (سخنان) فرشتگان عالم بالا گوش فرا دهند...» صافات/ ٨.