شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٦٥ - ك ر ه
ك ر ه
كَرِهَ : (صف/ ٨.) *
از مادّۀ «كره» (بر وزن شرح) و نيز «كره» (بر وزن قبح) به معنى «ناپسند داشتن و ناخشنود بودن و اجبار داشتن» است.
در اين آيه آمده است: «آنها (كافران) مىخواهند نور خدا را با دهان خود خاموش كنند، ولى خدا نور خود را كامل مىكند هرچند كافران خوش نداشته باشند» **
همچنين در آيۀ ١٤ سورۀ مؤمن آمده است: «(تنها) خدا را بخوانيد و دين خود را براى او خالص كنيد، هرچند كافران ناخشنود باشند»
اين آيه، استدلالى است بر توحيد و وحدانيت خداوند و نفى شرك و بتپرستى، چرا كه توحيد براى بتپرستان چهرۀ وحشتناكى دارد، همانگونه كه طلوع آفتاب در ميان جمع خفاشان، ولى آيه تأكيد بر اين دارد كه به اين عكس العملهاى جاهلانه و زودگذر اعتنا نكنيد، قاطعانه پيش برويد و پرچم توحيد و اخلاص را همهجا به اهتزاز درآوريد. (ج ٥٢/٢٠، ج ٨٢/٢٤ و ٨٤.)
أَكْرَهْتَنٰا : (طه/ ٧٣.) ●
از «اكراه» به معنى كسى را به زور و ستم و يا برخلاف ميل و رضاى او به كارى مجبور
(*) يُرِيدُونَ لِيُطْفِؤُا نُورَ اَللّٰهِ بِأَفْوٰاهِهِمْ وَ اَللّٰهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْ كَرِهَ اَلْكٰافِرُونَ. صف/ ٨.
(**) هُوَ اَلَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدىٰ وَ دِينِ اَلْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى اَلدِّينِ كُلِّهِ وَ لَوْ كَرِهَ اَلْمُشْرِكُونَ. «او كسى است كه رسول خود را با هدايت و دين حق فرستاد تا او را بر همۀ اديان غالب سازد، هرچند مشركان كراهت داشته باشند» صف/ ٩.
(●) إِنّٰا آمَنّٰا بِرَبِّنٰا لِيَغْفِرَ لَنٰا خَطٰايٰانٰا وَ مٰا أَكْرَهْتَنٰا عَلَيْهِ مِنَ اَلسِّحْرِ وَ اَللّٰهُ خَيْرٌ وَ أَبْقىٰ. طه/ ٧٣.