شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٥٠٣ - نَفَعَتِ (اعلى/ ٩ )
، محذوفى دارد و مفهومش اين است كه: تذكّر ده خواه مفيد باشد يا نباشد،(فذكر ان نفعت الذكرى او لم تنفع)
اين احتمال نيز داده شده كه «ان» در اينجا «شرطيه» نباشد، بلكه به معنى «قد» و براى تأكيد و تحقيق است و مفهوم جمله اين است: تذكر ده كه تذكر مفيد و سودمند است.
از ميان اين چهار تفسير، تفسير اوّل از همه مناسبتر به نظر مىرسد.
در آيۀ ٥٥ سورۀ ذاريات كه بىارتباط با آيۀ فوق نيست مىخوانيم:
در اين آيه «تنفع» از ماده «نفع» به معنى «سود رساندن» است و اشاره به اين است كه دلهاى آمادهاى در گوشه و كنار وجود دارد كه در انتظار سخنان سودمند پيامبر (ص) است، اگر گروهى به مخالفت در برابر حق برخاستهاند گروه ديگرى از جان و دل مشتاق آنند و گفتار دلنشين آن حضرت تأثير خود را در نفوس آنها مىگذارد.
و نيز در آيۀ ١١٩ سورۀ مائده به جملۀ: «ينفع» برمىخوريم، آنجا كه مىفرمايد:
مَنٰافِعُ : (نحل/ ٥.) *
جمع «منفعة» به معنى «سود و بهره و فايده» است و «منفعة» اسم است و از مادّۀ «نفع» گرفته شده و در هشت مورد به صورت جمع در قرآن مجيد آمده است.
(*) وَ اَلْأَنْعٰامَ خَلَقَهٰا لَكُمْ فِيهٰا دِفْءٌ وَ مَنٰافِعُ وَ مِنْهٰا تَأْكُلُونَ. «و چهارپايان را آفريد در حالى كه براى شما در آنها وسيلۀ پوشش و منافع ديگر است و از گوشت آنها مىخوريد» نحل/ ٥.