شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٦٣٥ - وحوش (تكوير/ ٥ )
*
و ح ى
أَوْحىٰ : (نحل/ ٦٨.) ●
از مادۀ «وحى»، چنانكه راغب در مفردات مىگويد: به معنى «اشارۀ سريع» است، سپس به معنى القا كردن مخفيانه سخنى آمده است، مانند آيۀ ١١٢ سورۀ انعام كه با استفاده از جملۀ:
ولى «وحى» در قرآن مجيد معانى مختلف و وسيعى دارد و تنها به وحىهايى كه بر پيامبران نازل شده است، نيست يكى از آنها «وحى نبوت» است كه در قرآن فراوان از آن ياد شده، در آيه ٥١ سورۀ شورى مىخوانيم:
وَ مٰا كٰانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُكَلِّمَهُ اَللّٰهُ إِلاّٰ وَحْياً...
و نيز «وحى» به معنى «الهام» است، خواه الهام خودآگاه باشد (در مورد انسانها)، مانند:
وَ أَوْحَيْنٰا إِلىٰ أُمِّ مُوسىٰ أَنْ أَرْضِعِيهِ فَإِذٰا خِفْتِ عَلَيْهِ فَأَلْقِيهِ فِي اَلْيَمِّ...
(*) در زمينۀ حشر و حساب حيوانات رجوع شود به تفسير نمونه، ج ٢٢٤/٥ تا ٢٢٧، تحت عنوان: «آيا رستاخيز براى حيوانات هم وجود دارد؟».
(●) وَ أَوْحىٰ رَبُّكَ إِلَى اَلنَّحْلِ... «پروردگار تو به زنبور عسل وحى (الهام غريزى) فرستاد» نحل/ ٦٨.