شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٦٣٨ - وحوش (تكوير/ ٥ )
مودّت: (روم/ ٢١.) *
به معنى «دوستى و عشق و محبت» است و از مادۀ «ودّ» گرفته شده و آيۀ مورد بحث ناظر بر مودّت و رحمتى است كه خداوند بين دو همسر قرار داده است. مسألۀ مودّت و رحمت در حقيقت ملاط و چسب مصالح ساختمانى جامعۀ انسانى است، چرا كه جامعه از فردفرد انسانها تشكيل شده است و تا آن اجزاء مختلف، باهم ارتباط و پيوند پيدا نكنند «جامعه» يا «ساختمانى» بهوجود نخواهد آمد.
فرق ميان «مودت» و «رحمت» از جهاتى مختلف است:
١ - مودّت، انگيزۀ ارتباط در آغاز كار است، امّا در پايان كه يكى از دو همسر ممكن است ضعيف و ناتوان شود و قادر بر خدمتى نباشد «رحمت» جاى آن را مىگيرد.
٢ - مودّت در مورد بزرگترهاست كه مىتوانند نسبت به هم خدمت كنند، امّا كودكان و فرزندان كوچك در سايۀ «رحمت» پرورش مىيابند.
٣ - مودّت غالبا جنبۀ متقابل دارد امّا رحمت يكجانبه و ايثارگرانه است. (ج ٣٩٢/١٦ - ٣٩٣.)
«ودّ»: (نوح/ ٢٣.) ●
(من اعلام القرآن) نام يكى از بتهاى پنجگانه است كه مورد پرستش اقوام قبل از اسلام قرار داشت، بعضى گفتهاند بت «ودّ» متعلق به طايفۀ «بنى كلب» بوده و در سرزمين
(*) ... وَ جَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَ رَحْمَةً. «خداوند ميان شما (همسران) مودّت و رحمت قرار داد» روم/ ٢١.
(●) ... لاٰ تَذَرُنَّ وَدًّا وَ لاٰ سُوٰاعاً وَ لاٰ يَغُوثَ وَ يَعُوقَ وَ نَسْراً. «بتهاى ودّ و سواع و يغوث و يعوق و نسر را هرگز رها نكنيد» نوح/ ٢٣.