شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٢١٠ - لَهَبٍ (تبت/ ٣ )
١
در خبر ديگرى آمده است كه «ربيعة بن عباد» مىگويد: من با پدرم بودم، رسول اللّه (ص) را ديدم كه به سراغ قبايل عرب مىرفت و هركدام را صدا مىزد و مىگفت: من رسول خدا به سوى شما هستم، جز خداى يگانه را نپرستيد و چيزى را همتاى او قرار ندهيد...
هنگامى كه او از سخنش فارغ مىشد مرد احول خوش صورتى كه پشتسرش بود صدا مىزد: «اى قبيلۀ فلان! اين مرد مىخواهد كه شما بت لات و عزّى و همپيمانهاى خود را از جن رها كنيد و به سراغ بدعت و ضلالت او برويد، به سخنانش گوش فراندهيد و از او پيروى نكنيد.»
من سؤال كردم او كيست؟ گفتند: عمويش ابو لهب است٢
روايات ديگرى در زمينۀ مخالفت و دشمنى ابو لهب نسبت به پيامبر (ص) رسيده است و از اين روايات بخوبى استفاده مىشود كه او در بسيارى از مواقع همچون سايه به دنبال پيامبر (ص) بود و از هيچ كارشكنى فروگذار نمىكرد، مخصوصا زبانى زشت و آلوده داشت و تعبيرات ركيك و زننده مىكرد و شايد از اين نظر سرآمد تمام دشمنان پيامبر اسلام (ص) محسوب مىشد و به همين جهت آيات مورد بحث با اين صراحت و خشونت، او و همسرش ام جميل را به باد انتقاد مىگيرد.
ابو لهب تنها كسى بود كه پيمان حمايت بنى هاشم را از پيامبر اكرم (ص) امضاء نكرد و در صف دشمنان او قرار گرفت و در پيمانهاى دشمنان شركت كرد.
او مردى ثروتمند و مغرور بود كه بر اموال و ثروت خود در كوششهاى ضد اسلاميش تكيه مىكرد، ولى به تعبير قرآن هرگز مال و ثروت او و آنچه به دست آورده بود به حالش
(١) مجمع البيان، ج ٥٥٩/١٠.
(٢) فى ظلال القرآن، ج ٦٩٧/٨.