شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٧٩٧ - يَوْمِ اَلْجَمْعِ (تغابن/ ٩ )
يَوْمِ اَلْجَمْعِ : (تغابن/ ٩.)
يكى ديگر از نامهاى قيامت «يوم الجمع» است، در اينكه چرا روز قيامت «يوم الجمع» ناميده شده، تفسيرهاى متعددى وجود دارد:
گاه گفتهاند به خاطر آن است كه ميان ارواح و اجساد جمع مىشود.
گاه گفتهاند از اين نظر است كه بين انسان و عملش جمع خواهد شد.
و يا از اين نظر است كه ميان ظالم و مظلوم اجتماع حاصل مىشود.
ولى ظاهر اين است كه منظور، اجتماع همۀ خلايق در آن روز بزرگ است از اولين و آخرين، همانگونه كه در آيۀ ٤٩ و ٥٠ سورۀ واقعه آمده است:
و نيز در آيۀ ٧ سورۀ شورى، خدا به پيامبر (ص) مىفرمايد:
اين آيات خود قراينى است كه «يوم الجمع» به روز قيامت اطلاق مىشود و يكى از نامهاى قيامت است و بعلاوه چنين استفاده مىشود كه رستاخيز همۀ انسانها در يك روز است. (ج ٣٥٩/٢٠، ج ١٩٤/٢٤.)
ايّام : (آل عمران/ ١٤٠.) *
در اصل «ايوام» بوده كه واو بدل به ياء شده و جمع «يوم» است و «يوم» در لغت به معنى «روز» (مدتى از زمان) است كه از طلوع فجر يا طلوع آفتاب تا غروب آفتاب را شامل مىشود
(○) يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ لِيَوْمِ اَلْجَمْعِ... «اين بعث و نشور و حساب و جزا در روزى خواهد بود كه شما را در آن «روز اجتماع» گردآورى مىكند...» تغابن/ ٩.
(*) ... وَ تِلْكَ اَلْأَيّٰامُ نُدٰاوِلُهٰا بَيْنَ اَلنّٰاسِ... «و ما اين روزها (ى پيروزى و شكست) را در ميان مردم مىگردانيم» آل عمران/ ١٤٠.