شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٧٩٣ - يَوْمُ اَلتَّغ١٦٤٨ ابُنِ (تغابن/ ٩ )
در آيۀ ٣٨ سورۀ شعرا (روز مبارزۀ ساحران با موسى) مىخوانيم:
منظور از «يوم معلوم» در اين آيه، آنچنان كه از آيات سورۀ اعراف استفاده مىشود، يكى از روزهاى عيد معروف مصريان بوده كه موسى (ع) آن روز را براى مبارزه تعيين كرد و هدفش اين بود كه مردم فرصت بيشترى براى حضور در صحنه داشته باشند، زيرا اطمينان به پيروزى خود و ضعف فرعون و دستيارانش داشت.
و نيز در آيۀ ٣٨ سورۀ حجر، آنجا كه ابليس براى اغواى بندگان از خداوند مهلت خواست كه تا روز رستاخيز زنده بماند، خداوند به او مهلت داد و فرمود: «(اما نه تا روز رستاخيز بلكه) تا روز وقت معينى»
در اينكه منظور از
بعضى گفتهاند، منظور پايان جهان و برچيده شدن دوران تكليف است، چرا كه بعد از آن، طبق آيات قرآن، همۀ جهانيان از بين مىروند و تنها ذات پاك خداوند باقى مىماند، بنابراين تنها به مقدارى از درخواست ابليس موافقت شد.
بعضى ديگر احتمال دادهاند كه منظور از «وقت معلوم» زمان معينى است كه تنها خدا مىداند و جز او هيچكس از آن آگاه نيست، چرا كه اگر آن وقت را آشكار مىساخت، ابليس تشويق به گناه و سركشى بيشتر شده بود.
بعضى نيز احتمال دادهاند، منظور روز قيامت است، چرا كه او مىخواست تا آن روز زنده بماند تا از حيات جاويدان برخوردار شود و با نظر او موافقت شد، بخصوص اينكه تعبير به