شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٧٩٢ - يَوْمُ اَلتَّغ١٦٤٨ ابُنِ (تغابن/ ٩ )
١٢
به اين ترتيب، يكى ديگر از نامهاى قيامت «يوم التغابن» روز ظهور غبنهاست، در آن روز همهچيز بر محور ايمان دور مىزند و مؤمنان صالح در باغهايى از بهشت وارد مىشوند، اينها كسانى هستند كه در آن «يوم التغابن» نه تنها مغبون نيستند، بلكه به پيروزى بزرگ و فوز عظيم رسيدهاند. (ج ١٩٤/٢٤-١٩٥.)
يَوْمٍ مَعْلُومٍ : (واقعه/ ٥٠.) *
منظور از «يوم معلوم» در آيۀ مورد بحث، همان روز رستاخيز است كه همگى در آن روز معين جمع مىشوند
منظور از «ميقات» (از مادۀ وقت) در اينجا همان وقت مقرر قيامت است كه در آن روز همه انسانها در محشر براى رسيدگى به حسابهايشان اجتماع مىكنند، گاهى نيز به صورت كنايه، براى مكانى كه براى انجام كارى مقرر شده است به كار مىرود، و بههرحال منظور از معلوم بودن قيامت، معلوم بودن نزد پروردگار است وگرنه هيچكس، حتى انبياى مرسلين و ملائكۀ مقربين از وقت آن آگاه نيست و از آيۀ مورد بحث بخوبى استفاده مىشود كه رستاخيز
(١) مفردات راغب، مادۀ غبن.
(٢) نور الثقلين، ج ٥٣٢/٣.
(*) لَمَجْمُوعُونَ إِلىٰ مِيقٰاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ. «همگى در موعد روز معينى جمع مىشوند» واقعه/ ٥٠.