شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٦٣٤ - وحوش (تكوير/ ٥ )
١
ولى از ميان همۀ اين تفسيرهاى چهارگانه، تفسير اول از همه مناسبتر است. (ج ٢٢٣/٢٥.)
و ح ش
وحوش : (تكوير/ ٥.) ○
جمع «وحش» به معنى «حيوانات بيابانى» است و بر عام و خاص تقسيم مىشود.
خاص شامل حيوانات غيراهلى است و عام شامل عموم حيوانات بجز انسان است. اين كلمه از «وحشت» گرفته شده و به معنى ترس و نگرانى است، همان حيواناتى كه در حال عادى (در اين دنيا) از هم دور بودند و از يكديگر مىترسيدند و فرار مىكردند از شدت و وحشت حوادث هولناك قيامت همه اينها در آن روز گردهم جمع مىشوند و همهچيز را فراموش مىكنند، گويى مىخواهند با اين اجتماعشان از شدت ترس و وحشت خود بكاهند. حال وقتى كه آن صحنههاى هولناك، خصايص ويژۀ حيوانات وحشى را از آنها مىگيرد معلوم است كه با انسانها چه مىكند!
بسيارى از مفسران معتقدند كه آيۀ مورد بحث
(١) تفسير فخر رازى و كشاف و مراغى و قرطبى، ذيل آيۀ مورد بحث، ضمنا از بعضى از روايات استفاده مىشود كه «وحيد» به معنى بىپدر و فرزند نامشروع است، ولى در اين روايت قرينهاى وجود ندارد كه تفسير آيۀ فوق باشد، بعلاوه با دقّت روشن مىشود كه اين معنى متناسب با آيۀ فوق نيست.
(○) وَ إِذَا اَلْوُحُوشُ حُشِرَتْ. «و در آن هنگام كه وحوش جمع شوند» تكوير/ ٥.