شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٣٠٣ - م س ى
در آيۀ مورد بحث، دو وقت براى تسبيح پروردگار بيان شده، يكى آغاز شب
در اين آيه نيز دو وقت ديگر براى تسبيح پروردگار بيان شده است: يكى عصرگاهان
ذكر اين چهار وقت در آيات مورد بحث، ممكن است كنايه از دوام و هميشگى تسبيح باشد، چنانكه در فارسى مىگوييم هر صبح و شام از فلان كس مراقبت كن (يعنى هميشه و در هر زمان).
اين احتمال نيز از سوى بعضى از مفسران اظهار شده كه اوقات چهارگانۀ فوق اشاره به وقتهاى نماز است، ولى اين سؤال را پاسخ نگفتهاند كه چرا به جاى پنج وقت تنها از چهار وقت سخن گفته است (و از وقت عشا سخنى به ميان نيامده).
ولى ممكن است پاسخ داده شود كه چون وقت نماز مغرب و عشا نسبة به هم نزديك است و فاصلۀ ميان آندو در حدود يك الى يك ساعت و نيم مىباشد هردو يكجا آمده است، در حالى كه فاصله وقت فضيلت ظهر و عصر نسبة زياد و چند ساعت است.
امّا اگر تسبيح و حمد را به معنى وسيع كلمه در آيات فوق بگيريم محدود به نمازهاى پنجگانه نخواهد شد، هرچند اين نمازها از مصداقهاى روشن آن است.
در حديثى از پيامبر گرامى اسلام (ص) چنين آمده است: هركس دو آيۀ فوق و آيۀ مابعد آن را صبحگاهان بخواند آنچه در روز از او فوت مىشود جبران مىشود و هركس آن را در آغاز شب بخواند آنچه در شب از او فوت شود جبران خواهد شد١
(١) تفسير نور الثقلين، ج ١٧٢/٤.