شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٢٦٣ - مدّة (توبه/ ٤ )
١
بعضى ديگر طايفهاى از «بنى خزاعة» را جزء اين گروه كه پيمانشان مدت داشت، دانستهاند٢
أَمَدَّكُمْ : (شعراء/ ١٣٣.) *
مصدرش «امداد»، در اصل به اين گفته مىشود كه امورى را پشتسرهم و بهطور منظم قرار دهند و از آنجا كه خداوند، نعمتهايش را بهطور دائم و تحت نظام خاصى به بندگان ارزانى مىدارد از آن تعبير به «امداد» شده است (آيۀ مورد بحث) يا به عبارت ديگر، «امداد» (يارى كردن) از اين جهت گفته شده كه يارىكننده دست به سوى ضعيف براى يارى او دراز مىكند. (ج ٢٩٦/١٥.)
أَمْدَدْنٰاهُمْ : (طور/ ٢٢.) ○
از «امداد» به معنى «ادامه و افزايش و اعطاء» است و معناى «كمك رساندن» در آن افتاده و در آيۀ مورد بحث اشاره به اين است كه ميوهها و غذاهاى بهشتى آنچنان نيست كه با تناول كردن كمبودى پيدا كند و يا همچون ميوههاى دنيا كه در فصول مختلف نوسان زيادى دارد تغييرى در آن حاصل شود، بلكه هميشگى و جاودانى و مستمر است. (ج ٤٣٤/٢٢.)
نُمِدُّ : (اسراء/ ٢٠.) ●
از «امداد» به معنى «افزودن و كمك رساندن» است. راغب در كتاب مفردات مىگويد:
(١) مجمع البيان، ج ٥، ذيل آيۀ مورد بحث.
(٢) تفسير المنار، ج ١٠، ذيل آيه.
(*) أَمَدَّكُمْ بِأَنْعٰامٍ وَ بَنِينَ. «شما را به چهارپايان و پسران (لايق و برومند) امداد فرمود» شعراء/ ١٣٣.
(○) وَ أَمْدَدْنٰاهُمْ بِفٰاكِهَةٍ وَ لَحْمٍ مِمّٰا يَشْتَهُونَ. «همواره از انواع ميوهها و گوشتها از هر نوع تمايل داشته باشند در اختيار آنها مىگذاريم» طور/ ٢٢.
(●) كُلاًّ نُمِدُّ هٰؤُلاٰءِ وَ هَؤُلاٰءِ مِنْ عَطٰاءِ رَبِّكَ... «ما هريك از اين گروه و آن گروه را از عطاى خود بهره مىدهيم و امداد مىكنيم...» اسراء/ ٢٠.