شرح و تفسیر لغات قرآن بر اساس تفسیر نمونه - شریعتمداری، جعفر - الصفحة ٧٥٢ - وَيْلٌ (مرسلات/ ١٥ )
واژههاى «ويل» و «ويس» و «ويح» همه بيانگر حالات تأسف است، منتها «ويل» در موارد كارهاى زشت و قبيح گفته مىشود و «ويس» در مقام تحقير، و «ويح» در مقام ترحم و بعضى گفتهاند: «ويس» در مصيبت و سرزنش خفيف است و «ويح» شديدتر و «ويل» اشدّ آنهاست و همچنين جمعى معتقدند كه «ويل» چاه يا درهاى است در دوزخ، ولى منظور اين گويندگان اين نيست كه در لغت به اين معنى آمده باشد، بلكه در حقيقت بيان يك نوع مصداق است.
اين تعبير در قرآن مجيد در موارد زيادى از جمله دربارۀ كفار، مشركان، دروغگويان، تكذيبكنندگان، گنهكاران، كمفروشان و نمازگزاران بيخبر به كار رفته است، ولى بيشترين مورد استعمال آن در قرآن مجيد، تكذيبكنندگان است، از جمله در سورۀ مرسلات اين جمله دهبار تكرار شده است:
«ويل» در آيۀ:
امام صادق (ع) فرموده است: «خداوند «ويل» را دربارۀ هيچكس در قرآن قرار نداده مگر اينكه او را كافر نام نهاده است١
(١) نور الثقلين، ج ٥٢٧/٥.